Sprzyjająca pogoda i praca w ogrodzie wywołały u mnie rozważania na ten temat.
Otóż tam gdzie mieszkam nikt nie uprawia warzyw, żadni znajomi lub sąsiedzi. Mam na przykład za sąsiadów mającą czas parę rencistów, którzy dbają i chuchają na swój ogródek niemiłosiernie. Sąsiada głównym zajęciem jest koszenie trawy. W tym roku już nie mógł się doczekać i zaczął kosić w lutym! Nawet oni niczego nie uprawiają. Nie mają nawet przysłowiowej pietruszki!
Ja pietruszkę mam. Ja uprawiam warzywa.
Robiłam to już podczas remontu domu. Siałam moją pietruszkę między kupami gruzu, a po cukinii jeżdżono taczką.
W tym roku jest lepiej bo mam nareszcie stałe miejsce na mój warzywnik.
Jest to obszar długości zaledwie kilku metrów i szerokości 1,5 metra, ale jest!
Rośnie tam wszystko co najpotrzebniejsze, co najbardziej lubie no i oczywiście pietruszka. Zostawiam ją na zimę i dopóki nie ma mrozów mam cały czas świeżą do obiadu.
W tym roku wsadziłam po raz pierwszy ziemniaki. Aż pięć. Dlaczego?
Otóż od lat nie jadłam prawdziwych młodych ziemniaków posypanych koprekiem, takich których się nie obiera, tylko skrobie bo mają jeszcze delikatną skórkę. U nas takich nie ma! Już teraz sprzedają tylko młode ziemniaki sprowadzane z Północnej Afryki, które są zupełnie bez smaku.
Jeśli już o smakach mowa….
Wiecie jak smakuje truskawka zerwana prosto z krzaka, jeszcze ciepła od słońca?
Zrozumiecie więc, dlaczego posadziłam kilka krzaczków.
A jak one pachną gdy sie je przyniesie do domu!
Nasze pierwsze tegoroczne. Były trzy. Dzisiaj zjedzone.
Mam też krzak agrestu, czerwoną i czarną porzeczkę i aż trzy krzaki malin. Owoce te nie mają szans na żadne przetwory. Lądują prosto w moim żołądku.
Mięta. Dodaję świeże liście do herbat, wody mineralnej. Robię sobie kąpiele w wywarze itp.
Kiełkująca cukina, fasolka i po lewej majeranek.
A jak to się ma do spagetti?
Otóż przyszłam dzisiaj głodna z pracy. W domu nie było nic do jedzenia.
Nazrywałam w ogródku świeżego szpinaku. Wrzuciłam na patelnię na rozgrzany olej z oliwek
dodałam ząbek czosnku
łyżkę śmietany dla zagęszczenia
na koniec spagetti. Obiag gotowy w kilka minut. Widać jeszcze jak paruje.
Pozdrawiam Was serdecznie.
U mnie za to nic nowego poza tym, że udało mi się zdobyć “Vakre”.
Nawet nie wiecie co wyprawiałam, żeby mieć to czasopismo. Pojechałam nawet kiedyś na granicę z Danią i biegałam w ulewnym deszczu od sklepu do skleu dopytując się wszędzie. Niestety nie udało mi się wtedy kupić.
Niedawno miałam możliwoścć wejscia na prom płynący do Norwegii i tam kupiłam sobie nareszcie upragnione czasopismo. O mało co nie poskakiwałam z radości. Nie odraziła mnie nawet wysoka cena. Ostudzenie uczuć nastąpiło po powrocie do domu. Może to tylko takie wydanie, ale stwierdziłam, że nie ma w nim żadnych rewelacji. Jeżeli dodamy problem językowy, to nie warto szaleć za “Vakre”. Inne czasopisma nie są gorsze.
To kilka zdjęć.
Spodobało mi się pordzewianie bardzo i okiem wilka rozglądam się po domu co tu jeszcze przerobić. Jako następne będą ozdóbki ogrodowe. Muszę poczekac trochę bo w tej chwili jest za zimno na pracę w ogrodzie.
Jeszcze raz dekoracja stołu w całości.
Tak wyglądało pudełko przed przeróbką.
Wnętrze….
