violcio11

Szcęśliwego Nowego Roku!!!

2012-01-01T19:45:00.000+01:00

Serdeczne życzenia, aby ten 2012 przyniósł Wam wszystko to, co w życiu najpiękniejsze!!

Violcio11

Niestety nie udaje mi się pisać regularnie. W grudniu nie dopisywało mi zdrowie i dlatego dopiero teraz pokazuję Wam kilka moich dekoracji świątecznych.

Pierwsza niedziela adwentowa.

2011-11-27T12:57:00.001+01:00

Dom posprzątany i udekorowany, czas zapalić pierwszą świeczkę do śniadania.

W tym roku mój wieniec adwentowy wygląda trochę inaczej. Wstawiłam po prostu cztery świeczki do dzbanuszków. S. na jego widok:

- "To jest nasz wieniec???????!!!!"

Ja na to - "Przecież widzisz, że tacka jest okrągła".

S. chcial jeszcze coś odpowiedzieć, ale dyplomatycznie stwierdził, że lepiej będzie jak zamilknie...

To nie pierwsza zmiana. W tym roku nasz adwentowy kalendarz pozostanie pusty!!! Postanowiliśmy to oboje. Za dużo jest wszędzie łakoci. Kalendarz stoi wiec tylko do dekoracji, zrobiłam go kilka lat temu.

Tegorocznym nowym nabytkiem jest świąteczny talerz mojej ulubionej firmy Villeroy & Boch. Na razie pełni funkcję dekoracyjną, ale w miarę potrzeby będę na nim podawać ciasto.

Dzisiaj jest u nas bardzo stormowo, więc od rana buzuje ogień w kominku.

Życzę Wam spokojnej i miłej niedzieli.

Violcio11

Prezent ślubny.

2011-10-20T17:13:00.000+02:00

Dzisiaj chciałabym się Wam pochwalić prezentem, który dostałam od... siebie samej.

Kiedyś, czytając bloga Alizee zobaczyłam te piękne serwetki z czarnego lnu. Tak bardzo mi się podobały, że poprosiłam Alizee o zrobienie. Okazja był podwójna, ponieważ zbliżał się ślub i potrzebne mi były nowe inicjały. Alizee zgodziła się. Zaprojektowała nawet litery, a efekt jest taki :

Serwetek jest 12 i do tego mala serweta na stół. Wszystko z moimi inicjałami :-).

Nie zwracajcie proszę uwagi na stół. Ja do tej pory nie mam stołu, nie mogę znaleźć odpowiedniego! Używamy ogrodowego.

Poniżej czekam z obiadem na rodziców.

Komplet uzupełniają dwie poduszki.

Alizee, jeszcze raz Ci dziękuję :-)).

Pozdrawiam Was serdecznie

Violcio

Zbiory.

2011-10-15T22:44:00.001+02:00

Dzisiaj mieliśmy prawdziwą "akcję żniwną". Zebraliśmy jabłka z naszej jabłonki staruszki.
Mimo, że drzewo ma chory pień nadal nieźle owocuje.

Owoce są cierpkie, ale doskonale nadają sie na przetwory. Ponieważ S. uwielbia kompoty robię ich najwięcej. Dzisiaj mieliśmy prawdziwy "team work". Mama S obierała jabłka, ja je gotowałam, nalewałam do słoików, a S. je zamykał.

Zrobiliśmy 60 kompotów. Wykorzystaliśmy wszystkie słoiki jakie mieliśmy w domu.

Zostały nam jeszcze trzy skrzynki owoców. Wywieziemy je do gospodarstwa, które wytłacza sok. Za to możemy go u nich kupić po niższej cenie.

W tle widać naszą jabłonkę.

Gdy już wszysko posprzątałam, zmęczona położyłam się na kanapie ciesząc się na zaczynający kryminał, domu wpadł uszczęśliwiony S krzycząc, że udało mu się zdobyć następne słoiki!!! Litości!!!

Ale jak tu nie robić mu kompotów, gdy przyniesie mi takie jabłko?

Pozdrawiam Was serdecznie.

Violcio

Pomocy, czyli Cookie value is null for Form Restoration !!!

2011-10-09T10:14:00.001+02:00

Pomóżcie mi!!! Nie moge oddawac komentarzy!!! Za każdym razem

kedy chce wysłać komentarz pojawia się taka oto informacja :

Input error: Cookie value is null for FormRestoration

Nie wiem co mama z tym zrobic???!!!! Pomóżcie mi.

Violcio

Przyczyna przerwy.

2011-10-06T18:42:00.000+02:00

Jak to niejednokrotnie bywa, zapowiadałam krótką przerwę, a zrobiła się dłuższa.

Otóż przyczyną przerwy w pisaniu był nasz ślub.

Ceremonia nie odbywała się w USC, tylko w barokowym zamku.

Dlatgo też był oldtimer, dziewczynka sypiąca kwiatki i czerwony dywan :-)).

Czerwony dywan to niespodzianka rodziny.

Dziewczynka z kwiatkami to bratanica S. Jest w tej dziedzinie profesjonalistka, bo w zeszłym roku sypała kwiatki na trzech ślubach i sama zaproponowała, że dla nas też to zrobi.

Pozdrawiam Was serdecznie.

Violcio

Mała przerwa.

2011-06-04T23:39:00.000+02:00

Ostatnio bardzo rzadko piszę. Wynika to z tego, że dużo pracuję i coraz bardziej brakuje mi czasu. Poza tym, szykują się u nas pewne zmiany i dlatego wszystkie moje myśli zajęte są planowaniem i przygotowaniami. Z tego też powodu, z ciężkim sercem, zapowiadam małą przerwę w blogowaniu. Zobaczymy się, gdy wszystko się uspokoi.

Pozdrawiam Was serdecznie.

Violcio11

Wesołych Świąt

2011-04-24T08:55:00.000+02:00

Zdrowych, pogodnych Świąt Wielkanocnych pełnych wiary, nadziei i miłości oraz serdecznych spotkań w gronie rodzinnym życzy Wam

Violcio

Wagi cz.1.

2011-03-29T21:54:00.000+02:00

Bardzo lubię wagi. Mam klika różnych. Nie używam ich do ważenia. Pełnią raczej funkcje dekoracyjne.

To jest waga z tradycją. Mam ją po babci. Fascynowała mnie już w dzieciństwie. Stoi na kuchennym parapecie. Nie odnawiam jej. Chcę żeby wyglądała jak zawsze.

Poniżej kilka szczegółów.

Następna jest dość nowa, liczy sobie "dopiero" 20 lat. Od czasu do czasu ważymy na niej list.

Zbliżenie...

Tę już znacie. Pokazywałam ją już kilka razy. W tej chwili kurki złożyły na niej jajka.

Pozdrawiam Was serdecznie.

Violcio 11

Czy komuś się może przydać?

2011-03-20T20:31:00.000+01:00

Mam do oddania wyszywany krzyżykami gobelin. Przypuszczam, że ma on już jakieś piętnaście lat.
Jest o wymiarach 30x40 cm.
Jeżeli ktoś chciałby go mieć, proszę o wiadomość w komentarzach.

Romantyczna Dusza zaprosiła mnie do zabawy. Mam Wam wyjaiwić siedem rzeczy, o których jeszcze nie wiecie.

Trudna srawa, oto one:

1. Jestem zodiakalnym baranem.

2. Mikrofalówka nie ma wstępu do mojej kuchni.

3. Lubię wcześnie wstawać.

4. Ciekawi mnie wszystko, czego nie znam.

5. Można mnie przekupić plackami ziemniaczanymi.

6. Od sześciu tygodni biegam regularnie 6 km trzy razy w tygodniu.

7. Kiedyś marzyłam o emigracji do Australii.

Pozdrawiam Was serdecznie

Violcio11

U stóp Matterhornu.

2011-03-14T19:32:00.000+01:00

Wszędzie juz wiosna, a ja tu wyskakuję z zimowymi zdjęciami. Pomyślałam sobie, że to tak na pożegnanie zimy.

Mieliśmy szczęście i przez większą część urlopu świeciło słońce. Widoki zapierały dech w piersiach.

Nie tylko widoki zapierały dech. Na takiej wysokości jest już trudno oddychać i jazda na nartach wyczerpuje.

Byliśmy w Zermatt. Urocza miejscowość, Można spotkać budynki z XVI wieku.

Żegnaj zimo!!!

Pozdrawiam Was serdecznie.
Violcio11

Dwór, pejzaż okaleczony.

2011-02-23T22:03:00.001+01:00

Nie tak dawno Ika przedstawiała książkę o tematyce obozowej. Ja również lubię historyczne książki, dlatego pomyślałam, że przedstawię Wam pozycję, którą ostatnio przeczytałam. Ostrzegam! Jest smutna. Jest to książka napisana przez Joanne Sypułę-Gliwa "Dwór, pejzaż okaleczony"

Już sam tytuł i oprawa wyraźnie wskazują na treść. Autorka pokazuje losy kilku dworów polskich i zamieszkujących ich rodzin.
Pozwólcie, że przytoczę samą autorkę która również zaczyna od cytatu.

" Kasacja zakonów przez króla Henryka VIII i rzucenie ich na pastwę zgubnego upływu czasu okazały się zbawienne dla angielskiego krajobrazu. Jane Austen
Notując tę ironiczną uwagę, autorka Dumy i uprzedzenia miała na myśli malowniczość rodzimego pejzażu usianego ruinami klasztorów, kościołów łączących się naturalnie z krajobrazem z wrastającymi w trawę murami oplecionymi bluszczem. (...) Ja również przeniosłam się myślami na równinne przestrzenie polskiego pejzażu, urozmaicone tu i ówdzie (...) rozpadającymi się pałacykami, dworami i dworkami. Na poły zespolone z pochłaniającą je roślinnością, gnijące i kruszące się pod ciosami klimatu, ale też ludzkich rąk, z roku na rok bliższe ostatecznej zagłady, budząc swym opuszczeniem i całkiem świeżą, a tragiczną historią nostalgiczne refleksje. Trzy wieki dzieliły angielską pisarkę od wydanego przez enryka VIII aktu kasacyjnego, który stał się przyczyną upadku klasztorów i opactw w Anglii. Czy po tym samym czasie resztki ruin posiadłości ziemiańskich I i II Rzeczpospolitej wzbudzą już tylko romantyczną zadumę jakiejś przyszłej polskiej Jane Austen?
Czy znajdzie się ktoś, kogo będą interesowały tego rodzaju sprawy?
Dnie uchodzą coraz prędzej, a przysłośc staje się teraźniejszością i już za chwilę czasem przeszłym. Czy za trzysta lat ktoś pochyli się nad materialnmi resztkami zapomnianych epok wtej części Europy?
Czy będzie w ogóle nad czym się pochylać?"

Poniżej okaleczony pejzaż. Rok 1919.

Rok 2008. Ta sama część domu. Ileż ma racji autorka pisząc: "na poły zespolone z pochłaniającą je roślinnością"...

..."gnijące i kruszące się pod ciosami klimatu, ale też ludzkich rąk"...

..."z roku na rok bliższe ostatecznej zagłady"...

Violcio11

Plany na 2011, prezent i zwiastuny wiosny.

2011-02-06T13:48:00.001+01:00

Czas mija mi tak szybko, że mam wrażenie, jakby przelatywał mi przez palce. Tydzien jest niewiele warty, ledwo się zacznie, a już jest piątek. Nie wiem jak zrealizować to co mam w planach. Nawet bloga piszę coraz rzadziej.
Dzisiaj chciałabym Wam pokazać moje plany na ten rok. Co z nich wyniknie to nie wiem.

Najważniejsze to ława. Najbardziej działa mi na nerwy. Przykrywam ją obrusem, więc nie widać jej brzydoty. Chcę ją odnowić i pomalować, bo dopóki nie znajdę czegoś pasującego do szafy musi nam służyć.

Następna sprawa to drabina. Stoi już rok i czeka na moje "zmiłowanie".

Krytycznie też patrzę na szafkę w przedpokoju.

Szafka ma już zniszczny blat, a poza tym stoją tam same brązowe meble i jest mi ich po prostu za dużo. Chciałabym przedpokój trochę "odbrązowić".

No i jeszcze inna szafka. Pokryta jest grubą warstwą okropnej farby olejnej. Za nią zabiorę się (jeżeli w ogóle do tego dojdzie) najwcześniej latem. Wymaga najwięcej pracy.

Na koniec chciałabym się Wam pchwalić piękną broszką, którą dostałam od Moniki Jest prześliczna i niezwykle misternie wykonana. Moniko, bardzo Ci dziękuję!

U mnie w ogrodzie pojawiły się już pierwsze zwiastuny wiosny!!!

I tymi optymistycznymi zdjęciami kończę ten wpis. Jak zwykle pozdrawiam Was serdecznie.

Violcio11

Robótki.

2011-01-23T12:35:00.000+01:00

Dzisiaj chciałabym Wam pokazać jedną z prac mojej mamy. Tę piękną serwetę wyhaftowała kilka lat temu dla mnie. Ja tego talentu i cierpliwości niestety nie odziedziczyłam.

Szczegóły pracy.

Pokazuję pracę mojej mamy bo jest właśnie u mnie. Udało mi się ją zatrzymać kilka dni dłużej niż planowała.
Zrobiłam dla niej mały "znajdywacz" jej hafciarskich nożyczek ( bo często ich szuka) i woreczek.

Ta dziewczynka to oczywiście moje mama.

Wspólnymi siłami zrobiłyśmy zaporę do drzwi. Ja uszyłam domek ( wzór z netu) a mama wyszyła kwiatki. Wszelkie nierówności i strzępienia są zamierzone.

                                                   Pozdrawiam Was serdecznie.

                                                   Violcio11

Święta.

2010-12-24T13:24:00.001+01:00

Życzę Wam wesołych Świąt, dużo uśmiechu i miłości,

a w Nowym Roku szczęścia i samych wspaniałych chwil.

Do mnie już wcześniej dotarły prezenty. Pani Mikołajkowa to podarunek od Asi, jak również poniższe seduszka.O niczym nie wiedząc złożyłam jako pierwsza komentarz pod setnym wpisem na blogu Asi i dostałam za to od niej te piękne, zrobine własnoręcznie przedmioty.

Dołączna była rownież różana puszka i ceramiczne serduszko wraz z życzeniami.

Asiu, dziękuję Ci bardzo!Ogromnie się ucieszyłam z Twoich prezentów.

Pozdrawiam Was sedecznie i do usłyszenia w 2011 roku.

Violcio11

Adwent.

2010-12-19T17:38:00.000+01:00

Po długim czasie milczenia, chciałabym pokazać Wam trochę adwentowych dekoracji.
W tym roku nie szalałam tak jak w zeszłym i jest ich trochę mniej.

Zawieszka na drzwi tarasowe.

Pomysł z wagą nie jest mój. Znalazłam go tutaj, a ponieważ mam podobną wagę wykorzystałam go dla siebie.

Kalendarz adwentowy zrobiłam dwa lata temu dla S. Teraz tylko go napełniam.

Tak mi sie podobała ta gałązka z szyszką, że zostawiłam ją w surowym stanie i doczepiłam tylko świeczkę.

Dekoracja przedpokoju.

W łazience położyłam rownież tylko gałązkę i na niej korale.

Mroźna pogoda wymaga rozgrzewki. Zorganizowaliśmy więc w ogrodzie ognisko. Przyszli znajomi i rodzina. Były kiełbaski, gorąca kapusta, chleb ze smalcem, ogorki kiszone, a do picia grzane wino z przyprawami i ajerkoniak na gorąco z sokiem pomarańczowym.

Ubrani jak na sybir bawiliśmy się spiewając i tańcząc, aż nam śnieg zasypał talerze. Wtedy przenieśliśmy się do domu i tam przy kominku spędziliśmy wieczór.

Pozdrawiam Was serdecznie.

Violcio11

Wygrałam candy.

2010-11-21T11:54:00.001+01:00

Miałam szczęście i wygrałam candy u Margott, piękną patchworkową filiżankę.

Jestem zachwycona. Filiżanka jest zrobiona bardzo misternie z wielkim zamiłowaniem do detali. Zdjęcie niestety nie oddaje jej urody. Na odwronej stronie jest stylowym pismem napisane kto to robił.

Podziwiam prace Margot od początku istnienia jej bloga. Są wspaniałe. Jest to dla mnie nieosiągalna sztuka, dlatego też ogromnie ucieszyłam się, że będę miała jedną z nich.

Do filiżanki dołączona była niespodzianka, śliczna druciana zawieszka z serduszek.

Margott, bardzo Ci dziękuję !

Na koniec przeprosiny z mojej strony. Ostatnio mało mnie na blogach, ale częste wyjazdy, nawał pracy i migreny są tego przyczyną. Wiem, że to takie słabe tłumaczenie, ale liczę na Waszą wyrozumiałość i mam nadzieję, że mnie nie zapomnicie.

Pozdrawiam Was serdecznie.

Violcio11

Patera.

2010-11-10T08:01:00.000+01:00

Dawno temu kupiłam na pchlim targu podstawkę. Pokazywałam ją tutaj. Miała być lampą, została paterą.

Podstawę pomalowałam i postarzyłam.

Przykleiłam szklany talerz. Inspiracją były prace Ity, która skleja ze sobą przeróżne materiały.

Na razie jest w niej jesienna dekoracja. Jabłuszko jest świeczką.

Całość stoi w przedpokoju.

Na dole jesienny koszyczek. Aniołkowy wieniec to mój najnowszy zakup.

Pozdrawiam Was serdecznie.

Violcio11

Przodkowie.

2010-11-01T08:38:00.000+01:00

Wszystkich Świętych to dla mnie szczególne święto. Pamięć o przodkach jest dla mnie szczególnie ważna (pisałam o tym już rok temu). W tym roku cały weekend oglądam zdjęcia, porzadkuję i wspominam.

Poniżej oprawiony w skórę album mojej praprababki Marii. Żyła w latach 1847-1920.

Jest to zbiór wierszy, opowiadań i zagadek o tematyce patriotycznej pisany w latach 1898-1900. Przygotowywała go dla Polaków emigrujących do Ameryki.

Praprababka uwielbiała układać zagadki. Poniżej dwie z nich. Czy wiecie co miała na myśli?

Zagadka numer dwa.

Na tylniej stronie albumu wygrawerowane są jej inicjały.
To dwie osoby na zdjęciach to moja prababka i pradziadek- syn Marii.

Mam kilka listów mojej prababki. W jednym z nich wyjaśnia swoje pokrewieństwo ze Stefanem Żeromskim.

A to przepis na barszcz wołyński, napisany jej ręką.

Jako ciekawostka. Przepis napisany jest na skrawku odwrotnej strony urzędowego pisma. Najprawdopodobniej pisane było ono do mojego pradziadka i dotyczyło oceny zboża. Moją uwagę zwróciła forma z jaką się do niego w tym piśmie zwracano "JWPan". Szkoda, ze nie istnieje cały tekst.

Stare albumy ze zdjęciami. Jeden z nich pokazywałam już wcześniej.

To już moja babcia i jej dom. Po wojnie cała rodzina została z niego wypędzona.

A to jest jej dzienniczek z przepisami. Pamiętam jak byłam małą dziewczynką i przyglądałam się jej w kuchni, gdy piekła i gotowała. Uwielbiałam jej przy tym asystować.

A to moja druga babcia - ta elegantka w środku.

Piękne zdjęcie młodej dziewczyny z lat dwudziestych . To kuzynka mojego dziadka.

A to najstarsze oryginalne zdjęcie jakie posiadam. Mój praprapradziadek Roman, ojciec Marii. Żył w latach 1818-1889.

Niech odpoczywają w pokoju.

Violcio11

Już w nowym stylu.

2010-10-17T15:32:00.000+02:00

Niedawno kupiłam na starociach taboret. Przerobiłam go już na nowy styl, pasujący do witryny.

Poszłam na "całość" i obicie zrobiłam z materiału w leopardzi wzór, a co tam jak szaleć to szaleć.

A tak wyglądał przed przeróbką.

W ogródku...

Pozdrawiam Was serdecznie.

Violcio11

Biedemeier, czyli postradałam zmysły.

2010-10-05T08:39:00.000+02:00

Tak na pewno pomyślał o mnie S, gdy zakomunikowałam mu, że kupuję szafę. Ale od

początku.

Niedaleko mojego biura był mały sklep z antykami. Nigdy tam nie zaglądałam bo miał dziwne godziny otwarcia no i te ceny... Jakiś czas temu, a była to sobota, przechodząc tamtędy ze zdziwieniem stwierdziłam , że był otwarty i nawet drzwi stały szeroko otworem. Zanim pomyślałam byłam już w środku. Same cuda: piękne meble i bibeloty. Pooglądałam i wyszłam z niego. Niestety nie zauważyłam, że złapałam "wirusa".

Będąc w domu przypomiała mi sie biedermeierowska bibloteczka. Była skromna i stała w kącie nie rzucając się w oczy. Nie mogłam o niej przestać myśleć. Mózg pracował coraz bardziej intensywnie. To byłoby rozwiązanie mojego "porcelanowego" problemu. W niej mogłabym nareszcie pomieścić wszystkie moje skorupy. W poniedziałek z samego rana byłam pod sklepem. Szafa stała nadal. Wymierzyłam ją - pasuje idealnie!!

Teraz musiałam to jakoś wytłumaczyć S.

S., gdy ją zobaczył, przełknął głośno warażając w ten sposób swoje niezadowolenie.Nie podobała mu się, poza tym stwierdził, że on się na antykach nie zna. Ja jednak byłam już zdecydowana. "Obojętnie co myślisz ja ją kupuję". Powiedziałam z mocnym postanowieniem, że nie dam się zbić z tropu. I w ten oto sposób pojawiała się u nas biedemeierowska biblioteczka zmieniejąc całkowicie pierwotną koncepcję wnętrza.

Tak wyglądała zaraz po dostawie.

Jest zrobionaz drewna wiśniowego. Pokryta jest politurą szelakową.

Cieszę się, że ją kupiłam. mimo, że jest wąska zmieściło mi się w niej wszystko.

W międzyczasie S. przyzwyczaił się do zmian. A tak wyglądało wcześniej.

Pozdrawiam Was serdecznie.

Violcio11

Wygrane Candy u Kaprys i niespodziewany upominek

2010-10-01T21:24:00.000+02:00

Jakiś czas temu wygrałam candy u Kaprys. Bardzo się ucieszyłam, lecz niestety musiałam trochę czekać na wygraną. Przesyłka była tak droga, że postanowiłyśmy, że Kaprys prześle wygraną do mojej mamy. Właśnie teraz mama przywiozła mi te przpiękne wyroby.

Gdy je zobaczyłam, aż wykrzyknęłam za zachwytu. Są o wiele ładniejsze niż na zdjęciach. Piękna, misterna robota. Kaprys bardzo Ci dziękuję. Do butelki i słoiczka dołączone były kwiatki. Nimi mogłam się już wcześniej cieszyć, bo mama wysłała je listem. Noszę je jako broszkę przy kurtce.

Ostatnio pisałam, że S. obchodził okrągłe urodziny. Było dużo gości, a jedna z cioć przyniosła również dla mnie prezent. Fiołki malowane na porcelanie. Sprawiła mi tym ogromną niespodziankę i radość. Ciocia stwierdziła, że jak je zobaczyła to od razu pomyślała o mnie i dlatego "musiała" je kupić.

To one już na ścianie. Kiepskie zdjęcie, ale nie umiałam zrobić lepszego.

Pozdrawiam Was serdecznie.

Violcio 11

Wieki minęły...

2010-09-09T20:00:00.000+02:00

...od mojego ostatniego wpisu. Byliśmy w sierpniu na urlopie, a po powrocie codzienne obowiązki tak mocno mnie pochłonęły, że nie miałam czasu na pisanie.
Dzisiaj chwilka wytchnienia. Zrobiłam sobie w cappuccino i zabrałam się za pisanie.

Mamy za sobą istny maraton uroczystości. Byliśmy na czterech weselach, co dwa tygodnie jedno. W sobotę ostatnia większa uroczystość, okrągłe urodziny S. Będzie 60 osób. Organizujemy je w lokalu, więc nie ma zbyt wiele przygotowań.
Poniżej kilka zdjęć urlopowych.

Zapomniane już lato...

Moje stópki :-)).

Tak, tak, miałam ambitne plany. Zabrałam wyszywankę. Motyw pochodzi od Penelopsis.

Tu muszę się przyznać do słabości. Jeżdżę na urlopy z dużą ilością butów. Tym razem było ich 11 par!! Uwielbiam sandałki i mam ich najwięcej. W domu niestety ich nie noszę, bo do pracy nie pasują, a i nasz klimat jest chłodny. Dla usprawiedliwienia muszę napisać, że dwie pary były przezaczone na wesele.
Jak to u Was wygląda? Też zabieracie tyle butów ze sobą?

Na urlopie nie brakowało smakołyków.

Byliśmy nie tylko nad morzem. Zrobiliśmy również z moimi rodzicami mały objazd po Polsce. Między innymi nocowaliśmy w takim oto pałacyku. Czy ktoś wie gdzie on się znajduje?

A teraz najnowsze nabytki:

Od dawna szukałam szydełkowego motylka i nareszcie go mam!!

Czy pamietacie jeszce mój wieszak na szczotki? Kupiłam do niego na zmianę lnianą zasłonkę.

To już wszystko. Mam nadzieję, że mnie jeszcze nie zapomniałyście.
Pozdrawiam Was serdecznie.

Violcio11

Prawie jak święta.

2010-08-02T19:47:00.000+02:00

Dzisiaj poczułam się tak jakby przyszedł do mnie Mikołaj z prezentami. Równocześnie przyszły do mnie dwie paczuszki.
W pierwszej była wygrana u Tabu. Paczka była tak solidnie zapakowana, że musiałam się nieźle napracować zanim dotarłam do środka. A oto moja wygrana:

Przepiękny komplet podkładek w pojemniczku. Wspaniałe wykonanie i śliczny motyw. Aż podskoczyłam z radości, gdy je zobaczyłam. Od razu zaczęłam je używać.

Do nich dołączona była piękna kartka, wykonana również własnoręcznie.

Tabu, bardzo Ci dziękuję.

Następna paczka, to książka, którą często widywałam na zagranicznych blogach. Postanowiłam ją kupić mimo, że jest po francusku, a ja w tym języku ani be ani me, ale to nic. Książka jest pełna inspirujących zdjęć i to mi wystarczy.

Te śliczne kwiatuszki, to część wygranego candy od Kaprys. Występują na razie nieoficjalnie.
Będę się nimi chwalić, gdy odbiorę pozostałe przedmioty.

Przy okazji pochwalę się Wam poduszeczką, którą uszyłam ostatnio.

A to zbiory z naszego ogródka do wyboru do koloru. Masowo produkuję z nich kompoty.

Pozdrawiam Was serdecznie.

Violcio11

Wyniki konkursu.

2010-08-01T20:37:00.000+02:00

Konkurs polegał nsa odgadnięciu ile kwiatów ma moje drzewko różane, które w tym roku szczególnie obficie zakwitło.

Jak lambi trafnie zauważyła, ja nie dałam rady ich policzyć. Już po 50 kwiatach gubiłam się. Jedyną osobą, która mogła tego dokonać to był S. Skrupulatnie policzył wszystkie kwiatki i oznajmił, że było ich...

470 !!!

Dwie osoby podały liczbę najbardziej zbliżoną do prawdziwej- 350 . Zrobiłam małe losowanie i wypadło na Różanego Anioła. Proszę o adres na maila.
To Twoja nagroda.

Dziękuję Wam serdecznie za udział. Mam nadzieję, żę zgadywanka sprawiła przjyjemność.

Pozdrawiam Was serdecznie.

Violcio11

Prezent. Sałata na ciepło.

2010-07-26T16:39:00.002+02:00

Dzisiaj chciałabym Wam pokazać prezent jaki dostałam od zaprzyjaźnionej pary. Łączy nas zaiteresowanie historią rodziny. Poznaliśmy się przez internet i wspólnych bardzo dalekich przodków. Najpierw my spędziliśmy u nich kilka dni, a w tym roku oni byli u nas.

Prezent nawiązuje oczywiście tematycznie do zainteresowań. Jest to herb mojej rodziny "Ślepowron".

Ula jest plastykiem i malowała go na starej ponad stuletniej desce. Zobaczcie jaka jest gruba.

Zwróćcie uwagę na szczegóły. Jest odręcznie malowany.

Bardzo mi się ten prezent podoba. Sprawili mi ogromną radość.

Powiesiłam go na honorowym miejscu na kominie - "Modigliani" musiał ustąpić.

Chciałabym dać Wam również prosty i szybki przepis na sałatę na ciepło. Dobra przekąska na letnie dni.

Składniki:

-serca sałaty
-pestki sosny (orzeszki pinii)
-parmezan
-olej z oliwek
-ocet balsamico (1 łyżka)
Pestki z sosny zarumieniamy lekko na patelni, poczym przekładamy je do innego naczynia.
Serca sałaty kroimy na pół i lekko podsmażamy po obu stronach na oleju z oliwek. Na koniec podlewamy octem i zdejmujemy z ognia.
Całość doprawiamy solą i pieprzem. Posypujemy pestkami z sosny i ustruganymi plasterkami parmezanu. Smacznego.

Na koniec prośba do Was. Jak wklejać duże (X-Large) zdjęcia, żeby ich nie ucinało?

Pozdrawiam Was serdecznie.

Violcio11

Przypominam o konkursie. Zgadujcie śmiało!!

Latem po pracy.

2010-07-15T22:32:00.000+02:00

Ciepłe letnie wieczory są w naszej okolicy bardzo rzadkie. W tym roku lato dotarło i do nas. Korzystamy z niego ile się da. S. krząta się w ogrodzie, a ja maluję.

Dla pewniejszej ręki S. przygotował mi prosecco z ostatnimi już naszymi truskawkami.

Siedzimy sobie potem, rozmawiamy i podziwiamy z tarasu zachodzące słońce. Wieczór umilają nam kosy.

Mam nadzieję, że i Wasze wieczory są pełne relaksu i harmonii.

Pozdrawiam Was serdecznie.

Violcio11

Ogłaszam konkurs.

2010-07-13T21:45:00.003+02:00

Ostatnio miałam fazę szycia woreczków. Postanowiłam jeden z nich przeznaczyć na nagrodę.

Konkurs polega na odgadnięciu ile kwiatów ma moje białe drzewko różane. Pozostałe zasady jak w candy. Ilość kwiatów proszę podać w komentarzach i podlinkować zdjęcie na swoim blogu. Wygrywa osoba, która poda liczbę najbliższą prawdziwej. Ogłoszenie wyników pierwszego sierpnia.

A oto moja róża. W tym roku "rozszalała się". Jeszcze nigdy nie miała tyle kwiatów.

Poniżej pokazuję Wam mój kącik różany albo inaczej tzw taras wschodni :-).

Życzę miłej zabawy.

Violcio11

P.S. Trzeba odgadnąć białą różę.

Rozwiązanie konkursu.

2010-06-30T08:12:00.000+02:00

Dziękuję Wam za udział w moim mini konkursie.

Prezent dla córeczki mojej przyjaciółki to przybornik z literką "P".
O zwycięstwie decydowało losowanie. Zawsze losuję lewą ręką i z zamknietymi oczami.

Zwyciężczynią jest.....

Gratuluję i proszę o adres :-)). A oto Twoja wygrana.

Ogromnym zaskoczeniem dla mnie była trafność w zgadywaniu imion.

aagaa jako pierwsza odgadła imie córki: Paulinka.
AgieszkaMD odgadła dodatkowo imię mojej przyjaciółki: Barbara.
Najbardziej zaskoczyła mnie Marchewkowa Dracoolina- wszystkie imiona były poprawne!! Stwierdziłam, że należy jej się za to nagroda specjana. Będzie to podobny woreczek.
Proszę więc Marchewkową Dracoolinę o adres.

Pozdrawiam Was serdecznie.

Violcio11

Efekty sprzątania garderoby.

2010-06-20T23:14:00.000+02:00

Sobotę wyobrażałam sobie zupełnie inaczej. Niestety padał deszcz więc chciałam wyrasować uprane rzeczy i trochę uprządkować ubrania. Takie tam najzwylkejsze obowiązki. Wyszło z tego pięciogodzinne sprzątanie i nowa organizacja garderoby. Najbardziej "wyżyłam" się na tych stojących wszędzie pudełeczkach i szkatułkach na biżuterię. Żadnego systemu i przejżystości!

Pozbyłam się więc szkatułek, a na ich miejsce wstawiłam etażerkę i stojaczki.

Niczego nie przerabiałam i nie malowałam, ponieważ chciałam natychmiast mieć porządek!

Etażerkę kupiłam niedawno z przeznaczeniem na taras. Wylądowała w garderobie w roli pojemnika na biżuterię.

Stojaczki są od kompletów kuchennych z łyżkami, nabierkami i innymi "ustrojstwami". Nigdy ich nie używałam w kuchni, bo nie lubię jak za dużo rzeczy stoi na wierzchu. Nie wyrzuciłam ich jednak i teraz się przydały.

Wiem, że niejedna z Was najpierw by wszystko pomalowała i ładnie ozdobiła, ale ja musiałam mieć natychmiastowy efekt. Teraz mogę od razu znależć potrzeby dodatek do garderoby.

Pozdrawiam Was serdecznie.

Violcio11

Prezenty dla PZB i mały konkurs.

2010-06-14T22:21:00.000+02:00

W moim tytule nie chodzi mi o prezenty dla Polskiej Żeglugi Bałtyckiej, lub na przykład Polskiego Związku Brzydul. Są to prezrenty dla trzech wspaniałych kobiet, ale po kolei.

Długo mnie nie było na blogu z powodu wyjazdów. Między innymi odwiedziłam moją przyjaciółkę z czasów szkolnych. Spędziłyśmy kilka niezapomnianych dni. Oczywiście nie pojechałam bez prezentów. Kupiłam kilka rzeczy do domu, ale nie byłam do końca zadowolona. Brakowało mi czegoś osobistego. Nic mi do głowy nie przychodziło, do momentu gdy na blogu Ushii zobaczyłam ten przybornik.

To jest to czego szukałam! Dzięki fachowym poradom Ushii uszyłam trzy podobne do siebie przyborniki: dla mojej przyjaciółki, jej szesnastoletniej córki jak również dla mamy mojej przyjaciółki.

A teraz o konkursie. Należy zdadnąć, który z przyborników uszyłam dla córki mojej przyjaciółki. Jeżeli ktoś ma ochotę, może pokusić się o rozdzielenie pozostałych, nie jest to jednak konieczne. Konkurs trwa do 29 czerwca, a ogłoszenie wyników będzie następnego dnia. Do wygrania jest woreczek. Jeżeli będzie więcej prawidłowych odpowiedzi, odbędzie się losowanie. Pozostałe zasady jak w candy.

Poniżej pokazuję pojedyńczo poszczególne przyborniki.

Przybornik "P"

Przybornik "Z"

Przybornik"B"

A to jest nagroda:

Życzę Wam miłej zabawy i pozdrawiam serdecznie.

Violcio11

Już niedługo wracam.

2010-06-01T22:27:00.000+02:00

Wybaczcie przerwę w blogowaniu, ale byłam przez pewien czas w rozjazdach, a teraz sama spodziewam się gości. Już niedługo będę miała znowu czas na blogowanie.

Do usłyszenia.

Violcio11

Najstarsze zdjęcie i budowlane wspomnienia.

2010-05-09T11:00:00.004+02:00

Zostałam zaproszona do zabawy przez Bestyjeczkę i Aage.

Moje 10 zdjęcie z bloga pokazuje logo firmy na starym podróżnym kufrze, który wtedy pokazywałam.

Natomiast najstarsze zdjęcia na komputerze są z roku 2002, z okresu gdy remontowałam dom.

Najstarsze dziesiąte zdjęcie pokazuje wejście do mojego obecnego pokoju stołowego. Jak wygląda dzisiaj widać w poprzednim poście. Wtedy w tym miejscu była kuchnia.
Schody były "przepiękne". Jak kupowałam ten dom (bliźniak) to drzwi były zabite dechami. Ta część należała już do drugiej połowy.
Dom zadeklarowano jako bliźniak, ale był to kiedyś budynek mieszkalny z warsztatem samochodowym. W późniejszym czasie przerobiono warsztat na mieszkanie.

Trochę odejdę od zasad gry i przy okazji pokażę Wam więcej zdjęć tego miejsca.

Poniżej ja, jak gotuję w drugiej "kuchni", ponieważ pierwsza była od razu zburzona.
Na zdjęciu ważę 8 kg więcej niż teraz. Muszę Wam się przyznać, że to był najgorszy okres dla mnie. Zerwałam z poprzednim życiem i dla wypełnienia pustki kupiłam stary dom.

Kupując ten dom byłam bardzo naiwna, bo do tej pory nie miałam żadnego doświadczenia z remontami i budową. Sama borykałam się ze wszystkim: planowaniem, rozmowami z fachowcami no i oczywiście z zarabianiem na to wszystko. Na dodatek kształciłam się. Ten najgorszy budowlany stres trwał 4 lata (jeszcze są rzeczy do zrobienia). Mam wrażenie, że w tym czasie postarzałam się o 20 lat. Cierpiałam na migreny i bezsenność.

Poza murami zewnętrznymi zmieniłam wszystko: nową kanalizację, elektrykę, ogrzewanie. Zmieniłam rozkład pomieszczeń, ociepliłam dom i położyłam nowy dach.

Dla zaoszczędzenia kosztów proste prace wykonywałam sama, na przykład sprzątanie gruzu. Wywiozłam w sumie 28 metrów sześciennych gruzu.

Poniższe zdęcie nie jest niewyrażne. To brud i kurz unoszący się w powietrzu.

Poniżej zdjęcie z wysprzątanym już gruzem i czystą "kuchnią".

Oczywiście mieszkałam w tym całym bałaganie. Miałam wyodrębniony jeden pokój na końcu domu. Kurz był wszędzie. Ubrania w szafie przechowywałam w workach foliowych. Przeżywałam nie raz momenty załmania. Wydawało mi się, że nigdy nie skończę tej budowy i do końca życia będę mieszkać w gruzach. Często przerywałam prace budowlane, bo brakowało mi pieniędzy.

Poniżej widać jak tynk został juz zbity ze ścian i nie ma "kuchni" - została przeniesiona do mojego jedynego pokoiku.

Wejście zostało poszerzone na podwójne drzwi. W miejscu pierwszej kuchni jest teraz pokój stołowy, a tam gdzie była druga, jest przedpokój. Wejście do domu jest obecnie w miejscu gdzie stoi niebieska drabinka.

Tu juz stan surowy (prawie dwa lata póżniej) tej części domu. Potem zaczął się remont drugiej strony. Jak już pisałam na początku, stan obecny można zobaczyć w poprzednim poście.

Po czterech latach budowy postanowiłam, że nie może być tak dalej i muszę pomyśleć o sobie. Schudłam, zapuściłam włosy, zaczęłam wychodzić między ludzi i... spotkałam S. Odjęło mi to nabyte 20 lat :-), niestety migreny pozostały.

Do zabawy zapraszam:
Aszkę9 z Zielonego Zakątka
Kaprys z Kapryśnych inspiracji
Motę z Co się dziwisz
Imoen z Home And Me.

Pozdrawiam Was sedecznie.
Violcio11

Gdy nikomu się nie podoba.

2010-05-07T19:30:00.000+02:00

Co robią osoby z mojego otoczenia, gdy mają rzeczy, które im się nie podobają? Przynoszą je do mnie, ale od początku.

Moja szwagierka pracuje jako pomoc lekarska. Pewien pacjent, w dowód wdzięczności, przyniósł kilka dni temu do gabinetu dwie figury. Pani doktor, mimo że słynie z "dziwnego" gustu stwierdziła, że ich nie chce. Nikomu z zatrudnionych tam osób też się nie podobały. Moja szwagierka wpadła więc na pomysł, żeby mi je podarować. Jak przewidziała, ucieszyłam się z prezentu.

Figury są wysokie- 60 cm. Ubrane są w papierowe ubrania. Nie widziałam jeszcze takich nigdzie. Oczywiście podobają mi się. Poniżej pokazuję ich zbliżenie.

Postawiłam je przy wejściu do pokoju stołowego. Tak dla żartu pytam się każdego nowego gościa co

o nich sądzi.

A Wam jak się podobają ?

Pozdrawiam sedecznie.

Violcio11

Poseł na Sejm Wielki.

2010-05-03T12:29:00.002+02:00

Dzisiaj obchodzimy Święto Konstytucji 3 Maja uchwalonej na Sejmie Wielkim.
Obrady Sejmu trwały od 06.10.1788 do 29.05.1792 i brało w nim udział 483 posłow i senatorów.

Jednym z takich posłów był moj praprapraprapradziadek (5x pra-) Mikołaj. Reprezentował województwo sandomierskie.
Urodził się w 1732 roku, a zmarł 09.05.1827 w wieku 95 lat. W swoim życiu pełnił wiele fukcji m.in był kapitanem wojska koronnego, komisarzem cywilno-wojskowym i skarbnikiem.

Poniżej zdjęcie kartusza w kościele w Bidzinach z jego podobizną.

Ze swoją żoną Agnieszką (1744- 29.09.1798) miał siedmioro dzieci. Poniżej moja prapraprapraprababka Agnieszka.

Istnieje Stowarzyszenie Potomków Sejmu Wielkiego, którego jestem oczywiście członkiem :-)). Bardzo gorąco polecam Wam ich stronę http://www.sejm-wielki.pl/, bo jest ogromną bazą genealogiczną z której zaczerpnęłam niektóre ww. informacje.

W okresie międzywojennym obchodzono również Święto Konstytucj 3 Maja, a w mojej rodzinie szczególnie. Jako ciekawostkę pokazuję Wam zdjęcie pokoju mojego pradziadka. W ten sposób dekorował on swoj pokój z okazji tego święta.

Jeszcze trochę ponad tydzień i lecę do Warszawy na spotkanie rodziny. Cieszę się ogromnie bo oprócz zobaczena wielu osób, jest to również okazja do wymiany wiadomości o historii rodziny.

Pozdrawiam Was serdecznie.

Violcio11

Pamiątki rodzinne.

2010-04-29T22:28:00.000+02:00

Pamiątki rodzinne to "mój" temat. Moją pasją jest genealogia. Pisałam o tym już tutaj. Ponieważ historia rodziny bardzo mnie interesuje, zbieram wszystko, co do niej kiedyś należało. Muszę tylko uważać, żeby nie zamienić domu na muzeum ze mną jako głównym obiektem :-).
Nie jeden raz pokazywałam już co posiadam: stolik, serwis, kufer. Pamiątkom po jednej z moich praprababek poświęciłam nawet odrębny wpis. Ponieważ nazbierałam ich trochę, będą na pewno jeszcze nie raz pojawiać się na moim blogu.

Dlatego też dzisiaj pokazuję tylko dwie rzeczy. Mam je już od dzieciństwa, oczywiście od mojej babci. Są jednymi z najstarszych pamiątek i niestety nie wiem do kogo wcześniej należały. Babcia też nie wiedziała. Przypuszczała tylko, że są po jej babci lub prababci, czyli mają grubo ponad 100 lat. Niestety są już bardzo zniszczone.

Pierwszą rzeczą jest stary wachlarz (obok mała torebeczka zrobiona przez moją drugą babcię). Już jako mała dziewczynka uwielbiałam go oglądać.

Zrobiony jest z kości słoniowej ( wtedy jeszcze nikt nie myślał o ochronie zwierząt). Jest bardzo misternie wykonany i niestety już prawie cały połamany ze starości. Nie wiem, czy można go jakoś zreperować.

Materiał, to pięknie wyszywany jedwab. Kiedyś chciałam oprawić go w ramki i powiesić na ścianie, ale do tej pory tego nie zrobiłam. Poza tym nie chcę mu jeszcze bardziej zaszkodzić.

Drugą rzeczą jest pudełko. Jest tak samo stare jak wachlarz, i również mocno zniszczone. Na wieczku widać resztki romantycznej scenki z amorkami.

Zrobione jest częściowo z drewna, a częściowo z tektury. Powierznia była pokryta jedwabiem, którego nędzne resztki można jeszcze rozpoznać.

Pozostałe pamiątki rodzinne z mojego "osobistego muzeum" będę stopniowo pokazywać na blogu gdy nadejdzie na nie czas :-)).

Pozdrawiam Was serdecznie.

Violcio11

No 1.

2010-04-22T08:26:00.001+02:00

Dzisiaj pokazuję Wam krzesło, które zrobiłam jeszcze przed świętami.

Inspirowałam się skandynawskim stylem i dlatego ma swój numer. Poza tym, to taki mały gag podkreślający ważność osoby, która na nim siedzi. Dlatego też podarowałam to krzesło S.

Krzywizny napisu są zamierzone :-). Malowałam go bez szablonu.

A tak wyglądało przed przeróbką. Rolę siedziska spełniała docięta deska.

Poniżej kilka zdjęć z ogrodu, który zaczyna "szaleć".

Piwonie już niedługo "pękną"

Kompozycja w koszu.

Pozdrawiam Was serdecznie.

Violcio11

Wielka tragedia.

2010-04-10T10:57:00.003+02:00

Samolot z prezydentem Lechem Kaczyńskim wraz z żoną i delegacją na uroczystości w Katyniu, rozbił się podczas lądowania na lotnisku w Smoleńsku.

Brak słów......

Życzenia.

2010-04-02T19:48:00.001+02:00

Życzę Wam wszystkim zdrowych i pogodnych Świąt Wiekanocnych

oraz przysłowiowego smacznego jajka.

Violcio

Prażonki, czyli jak zadowolić chłopa.

2010-03-28T19:23:00.001+02:00

Są takie dni, kiedy chcę żeby na twarzy mojego chłopa pojawił się wyraz szczęścia. Gotuję wtedy prażonki.

Mój S, cwaniak nauczył mnie jak to się robi. Normalnie to on omija kuchnię wielkim łukiem i tylko, żeby zrobić sobie herbatę do niej wchodzi. Przy prażonkach jest inaczej. Bardzo chętnie mi pomaga.

Potrawa jest bardzo prosta. Obieramy i gotujemy ziemniaki jak do obiadu. Trzeba ich zrobić trochę więcej niż normalnie. Ja muszę obrać porcję dziesięciokrotnie (wcale nie przesadzam) większą niż zwykle. Gdy ziemniaki są miękkie odlewamy wodę zostawiając trochę na dnie.

Teraz zaczyna się ciężka fizycznie praca, którą mój S. gorliwie wykonuje. Ziemniaki trzeba szybko ubijać dosypując równocześnie mąkę ziemniaczaną (ok 2 łyżek). Ubijamy do momentu, aż się zrobią szkliste. Potem łyżką maczaną w wodzie nakładamy porcjami na talerz. Całośc polewamy sucie skwarkami. Do tego maślanka i obiad gotowy.

Mój chłop jest po takim obiedzie łagodniutki ( z przejedzenia nawet nie chce mu się nic mówić) i baaaardzo zadowolony. Poniżej porcja jaką S. zjada sam. Dla porównania dodam, że na normalny obiad gotuję mu 1-1,5 ziemniaka.

Czy znacie tę potrawę? Czy w Waszych regionach też się tak nazywała?

Pozdrawiam Was serdecznie.

Violcio11

Stolik.

2010-03-25T18:01:00.001+01:00

Jakiś czas temu przyciągnęłam do domu nogi od maszyny do szycia.

Dorobiłam do nich drewniany blat. Całość pomalowałam na brązowo, ponieważ mam w przedpokoju starą szafę w tym kolorze.

Dla ożywienia całości dodałam biały wzór.

To szare na nóżkach to nie jest kurz ;-)), to światło tak się odbija.

Dzisiaj była piękna pogoda - 20 stopni! Pracowałam w ogrodzie w bluzce z krótkim rękawem!
W taki dzień pojawiły się zaraz motyle, pszczoły i bąki.

Na trawniku rozszalały się krokusy.

Jest po prostu pięknie!

Pozdrawiam Was serdecznie.

Violcio11

Dzisiaj o 18:33

2010-03-20T17:37:00.002+01:00

Nareszcie!! Potwierdzona urzędowo zaczyna się astronomiczna wiosna.
Teraz więc mogę myśleć o Wielkanocy.

W domu pojawiły się jajka.

Te robiłam w zeszłym roku.

Nasza jabłonka puszcza już listki w wazonie.

Powiesiłam na niej malutkie buteleczki.

S. trochę zaszalał przy ścinaniu jabłonki. Gałęzie stoją więc wszędzie.

Jajka nostalgiczne.

Ostatnio trochę mało się udzielam w życiu blogowym. Pracuję dużo, bo nadrabiam zaległości zimowe. Wybaczcie więc, że oddaję mniej komentarzy.

Pozdrawiam Was serdecznie.

Violcio11

Dekoracje c.d. czyli po prostu ściema.

2010-03-10T14:55:00.001+01:00

Dzisiaj trochę martwej natury. Stary syfon, butelka i mosiężny świecznik.

Napis na korku.

Świecznik z bliska.

Dlaczego ściema? Dlatego, co poniżej.

Od urlopu nie zrobiłam nic przy kredensie. Moimi wpisami o dekoracjach najwyraźniej chcę odwrócić Waszą uwagę od tego. 13ka przyłapała mnie, przyznaję się więc dobrowolnie.

Pozdrawiam Was serdecznie.

Violcio11

Troche dekoracji i wyróżnienia.

2010-03-08T20:59:00.001+01:00

Ostatnio trochę udekorowałam dom, ale jeszcze nie świątecznie.

Ten niebieski kieliszek jest z lat 30-tych. Był to prezent ślubny babci S. Były to kieliszki dla mężczyzn. Zachował się niestety tylko jeden. Babcia S dostała również kieliszki dla kobiet w kolorze różowym. Tych zostało 5 sztuk.

Kolejna tacka, tym razem na parapecie.

Białe szafirki przesadziłam do szklanego pojemnika i dodałam im łabędzie piórka.

Piórek ciąg dalszy. Kupiłam cały bukiet. Spodobały mi się bardzo.

Kupiłam również nową zawieszkę. Taka wiosennie zielona.

Na koniec wyciągnęłam z szafy biedronkę. Jest to pomalowany kamień. Bardzo ją lubię.

Teraz o wyróżnieniach. Dostałam od Imoen cały pakiet. Byłam jak zwykle zaskoczona, równocześnie ucieszyłam się bardzo. Imoen, dziękuje Ci!

Bardzo lubię zaglądać na jej bloga. Pełno w nim porad odnośnie prowadzenia domu i świetne przepisy na wykonywanie kosmetyków.

Tym razem przekazuje cały pakiet wyróżnień do wszystkich blogerek, które odwiedzam.

Co ja bym bez Was dziewczyny zrobiła?

Z najlepszymi życzeniami z okazji Dnia Kobiet.
Violcio11

Padłam i zatkało mnie....

2010-03-06T12:18:00.001+01:00

...gdy przyleciała do mnie jaskółka.

W dziobie trzymała napis od "MariiPar dla Violcio".
Był to przepiękny lniany woreczek zrobiony specjalnie dla mnie. Gdy go zobaczyłam zabrakło mi słów.
Jest prześliczny. Na odwrotnej stronie ma motyw wielkanocny.

MariaPar zrobiła mi tym prezentem ogromną niespodziankę. Ucieszyłam się bardzo i wzruszyłam równocześnie. Dziękuję Ci bardzo!

Tak prezentuje się w całości.

Blog MariiPar należy do moich ulubionych. Ma piękny, stylowy dom do którego często zaglądam. Odwiedźcie go koniecznie!

Jeszcze nie wiem co będę w nim przechowywać, może klamerki? Na razie cieszę się nim. Od razu wyciągnęłam pasujący do niego, fiołkowy serwis po babci.

Do przesyłki dołączona była śliczna nostalgiczna kartka z życzeniami zrobiona oczywiście przez MarięPar.

Jeszcze raz Ci bardzo dziękuję za ten piękny prezent.

Pozdrawiam Was serdecznie.

Violcio11

Kufry.

2010-02-24T21:01:00.003+01:00

"Morbus lenius" dopadł mnie z całą mocą. Z trudem dochodzę do siebie. Dziękuję Wam, że przyjęłyście moje usprawiedliwienie.

Chowając ubrania narciarskie pomyślałam, że pokażę Wam moje kufry.

Jeden z nich służy właśnie do przechowywania ubrań narciarskich. Jak do tego doszło opisywałam tutaj.

Pozostawiłam go takim jaki był. Pomalowałam tylko okucia i wyłożyłam w środku materiałem. Jest to mój najnowszy kufer.

Mój pierwszy kufer dostałam kilkanaście lat temu od mamy. Jest po prabace.

AP to jej inicjały.

A to moja prababka. Czy przypomina ona Wam kogoś?

Na koniec kilka szczegółów. Nie muszę oczywiście pisać, że ten kufer jest dla mnie wielką pamiątką.

Ostatni, ale chyba najładniejszy. To raczej skrzynia. Jest cała drewniana i ma piękne okucia.

Jest bardzo ciężka. Zachował się nawet oryginalny klucz.

Ta skrzynia to też pamiątka. Dostałam ją 10 lat temu od pewnej wyjątkowej starszej pani.

Pozdrawiam Was serdecznie.

Violcio11

Usprawiedliwienie

2010-02-21T10:44:00.001+01:00

Niniejszym usprawiedliwiam Violcio11 za nieobecność na blogach w dniach od 06.02.2010 do 13.02.2010 z powodu wspólnego wyjazdu na narty do Sankt Anton w Austrii. Od dnia 14.02 nieobecność spowodowana jest chorobą "morbus lenius", która w przypadku Violcio ma cieżki przebieg.

S.

Poniżej kilka zdjęć z St. Anton.

Violcio na trasie.

St. Christoph. Dojeżdżało sie do niego piękną, malowniczą trasą.

Okręg St. Anton. ma 66 km tras narciarskich. Jak można zauważyć na zdjęciu, temperatury były w granicach -10 stopni.

Te czarne punkciki to kolejki linowe.

Jedna z wielu tras.

To nie UFO, to Violcio przy temperaturze -16 i wietrze.

Zarażenie "morbus lenius" nastąpiło najprawdopodobniej w momencie widocznym na zdjęciu poniżej.

Stan zdrowia Violcio stopniowo się poprawia i jest nadzieja całkowitego wyzdrowienia.

Pozdrawiam Was serdecznie
S.

P.S "X" z poprzedniego wpisu oznacza "Xmas"

Wyróżnienia

2010-02-05T20:10:00.000+01:00

Nareszcie mam chwilę spokoju. Przy herbacie i świeczce mogę się zająć wyróżnieniami.

Kilka dni temu dostałam je od Penelopy. Jest szczególne, ponieważ Penelopa sama wykreowała znaczek.

Bardzo się ucieszyłam. Penelopo dziękuję Ci! Zrobiłas mi wielką niespodziankę.
Zawsze w takich momentach wpadam w zdziwienie i zakłopotanie. Zakłopotana jestem, bo mam ogromny problem z przekazaniem go dalej. Również tym razem nie odbyło się bez ciężkich decyzji.

Poniżej lista blogów, które wyróżniam (wzorem Penelopy ułożona alfabetycznie)

Home and me
Home is my live
Jagodowy zagajnik
Marze wiec jestem
Oaza
ushiilandia
Z nostalgia w tle
Zielony kuferek

Dzisiaj stwierdziłam, że do Świąt Bożego Narodzenia pozostało już tylko 322 dni. Cas więc zająć się dekoracjami świątecznymi.

Kupiłam dwie białe literki "X".

Tak na prawdę, to były tak bardzo przecenione, że musiałam je kupić.

Pozdrawiam Was serdecznie.

Violcio11

Stasia, Wiera, i inne lalki.

2010-01-31T20:43:00.001+01:00

Jakiś czas temu looka wyszła z propozycją pokazania naszych starych zabawek. Pomysł spodobał mi się od razu. Dzisiaj pokazuję Wam trzy lalki. Tak na prawdę to tylko jedna jest moja, ale o tym poniżej.

Najpierw przedstawiam Wam Stasię. Jest najstarsza. Wiadomo dam nie pyta się o wiek, ale sądząc po modzie szacuję ją na ok 70 lat.

Jest to lalka po mojej mamie. Ponieważ była starsza od moich innych lalek, nazwałam ją po babci Stasia.

Ma na sobie jeszcze oryginalną sukienkę i buciki.

Stasia to lalka, która nosi bieliznę (również oryginalną) uszytą z białego płótna. Nie chciałam jej obnażać, więc pokazuję tylko fragment haleczki. Mimo sędziwego wieku, ma ładny dekolt, który śmiało może pokazać.

Następna lalka to Wiera. Nie wiem dlaczego dałam jej takie imię. To już moja lalka. Przyniósł mi ją Mikołaj. Do dziś pamiętam jak wkładał mi ją pod poduszkę. Niestety, Wiera ma zamienioną sukienkę.

Pamiętam, jak przed wyjściem do szkoły ubierałam ją grubo i wystawiałam na balkon. Na czas mojej nieobecności miała bawić się na dworze razem z innymi lalkami. Miałam manię ubierania moich lalek ciepło. Szyłam im ubranka tylko na zimę.

Jedyny jej mankament, to włosy. Nie dało się ich czesać. Może to uratowało ją od fryzjerskich ekspertymentów. Czy nie wygląda jak prototyp współczesnej Tildy?

Na koniec lalka, która nie ma imienia.

To była lalka, która siedziała na kanapie u mojej babci i dlatego nie bawiłam się nią. Kiedyś babcia dała mi ją w prezencie. Siedziała u mnie na półce w sypialni i niestety trochę wyblakła od słońca.

Zachowały się jeszcze dwie gumowe lalki z "prawdziwymi" włosami, które mogłam czesać, malować itp. Są u mamy więc nie mogę ich pokazać.

Pozdrawiam Was serdecznie

Violcio11

Robię zastrzyki, szlifuję.

2010-01-25T22:47:00.000+01:00

Nadal ślęczę nad kredensem. Obecnie odrobaczam go. Jest silnie zaatakowany przez kołatki.

Dzięki fachowym poradom Bestyjeczki wiem co z tymi zwierzakami zrobić.

Bestyjeczko, jeszcze raz Ci serdecznie dziękuję!

W każdą dziurkę wstrzykuję środek przeciwko kołatkom. Jest to bardzo mozolna praca.

Szuflady i inne drobne części wyniosłam na mróz. Kredens jest za wielki i nie da się go wystawić, a szkoda bo obecne temperatury skutecznie zabiłyby wszystkie robale.

Nogi były zbyt mocno zniszczone i trzeba było zrobić nowe. Nie umię się obchodzić z piłą więc poprosiłam znajomego o pomoc.

Przy okazji szlifowania kredensu, oczyściłam drewnianą skrzyneczkę, żeby za jednym zamachem zrobić brudną robotę.

Farba ładnie zeszła, aż szkoda ją malować :-).

Poza tym jestem całkowicie załamana. Zima chyba nigdy się nie skończy. Ogród całkowicie zasypało.

Na przetrwanie aplikujemy sobie codziennie ekstra porcję witamin. Robię sałatki owocowe.

Poniżej z jabłka, pomarańczy i banana.

Pozdrawiam Was serdecznie.

Violcio11

Stare kafle i kominek.

2010-01-18T21:11:00.001+01:00

Bardzo dawno temu (ponad10 lat) uratowałam stare kafle od zagłady. Burzono dom i rozwalano piece. Nie mogłam na to patrzeć. Z gruzów wyciągałam resztki kafli. Były pokryte warstwą wapna, grubego na prawie centymetr. W środku była stara glina i resztki cegieł. Takie brudne zapakowałam, do samochodu. Wiozłam je ponad 600 km, a samochód uginał się pod ich ciężarem. Nie miałam na nie zastosowania i nie wiedziałam czy je kiedykolwiek wykorzystam (mieszkałam wtedy w mieszkaniu). Mimo tego nie mogłam patrzeć na takie barbarzyństwo i musiałam je uratować.

Niestety nie zrobiłam im wtedy zdjęcia. Pomyślałam o tym, gdy prawie wszystkie oczyściłam. Wyglądały tak.

Poniżej widać ile gruzów i gliny z nich wydobyłam.

Biorąc je wtedy do domu nie wiedziałam jak wyglądają. Farba i brud zakrywały ich urodę. Dopiero gdy zaczęłam zdzierać wapno zobaczyłam jakie są piękne. Mają seledynowy kolor.
Najtrudniej było oczścić je z tych ostatnich resztek wapna. Musiałam uważać by nie zniszczyć powierzchni. Pracowałam szczoteczką i wodą. Zajęło mi to kilka dni.

Tu już oczyszczone z najgorszego - próbuję je dopasować.

Kafle przeleżały kilka lat w moim mieszkaniu. Dopiero kiedy kupiłam dom mogłam je wykorzystać. Złośliwi uważają, że to dla tych kafli go kupiłam. Pewnie trochę prawdy w tym jest :-)).

Wymyśliłam kominek, który miał wyglądać jak piec. Poniżej widać część konstrukcji. Korona przyklejona jest gliną, żeby w każdym momencie można było ją rozmontować. Drobne uszczerbki usunęłam za pomocą pasty do reperacji zlewów ceramicznych.

Miałam szczęście, bo trafiłam na "kumatego" fachowca, który wiedział o co mi chodzi. Podstawa kominka jest z kafli pochodzących z dolnej części pieca. Niestey nie miałam ich dużo. Są też seledynowe i mają brązowe kropki. Klikając na zdjęcie można je powiększyć.

Kominek już sklejony. Próbujemy jak "działa" :-)).

Potem to już kosmetyka. Dziura z przodu została zasłonięta secesyjną, żeliwną płytą. Kupłam ją kiedyś na pchlim targu bo mi się podobała, nie mając dla niej zastosowania. Oczyszczona z rdzy i pomalowana czekała, aż nadejdzie jej czas.

A to oryginalne drzwiczki - pełnią funkcję dekotracyjną.

Najdłużej czekałam na kratki. Dopiero rok po postawieniu kominka znalazłam na pchlim targu takie jakich szukałam. Pochodzą z XIX wieku. Sprzedawca zdarł ze mnie skórę za nie, ale musiałam je mieć.

A to już gotowy kominek. Ponieważ nie miałm więcej kafli oklejony jest brązowym granitem. Niektórzy pytają się czy to piec. Palimy w nim codziennie.

Inne stare kafle też znalazły zastosowanie w moim domu, ale o tym przy następnej okazji.

Pozdrawiam Was serdecznie.

Violcio11

Wieczorne harce.

2010-01-13T17:59:00.001+01:00

W ten sposób zabawialiśmy się dwa dni temu. Wybiegaliśmy boso na śnieg, a w domu zaraz do gorącej wody. Śmiechu, pisków co nie miara. Super zabawa, polecam Wam. Na koniec gorąca kąpiel.

Ja- boso, ale w szaliku :-). Ten przystojny bałwan stoi u nas w ogrodzie. Ulepiły go dzieci brata S.

S. i jego piłkarskie nóżki.

Mamy zamiar dzisiaj powtórzyć zabawę. Hartujemy się :-).

Pozdrawiam Was serdecznie.

Violcio11

Dzisiejsze bieganie się odbyło. Oto najnowsze zdjęcie.

Fyrlok, czyli do czego może służyć czubek choinki. Kredens c.d.

2010-01-11T19:49:00.002+01:00

Kiedyś S. opowiadał mi, że u niego w domu po Świętach obcinało się końcówkę choinki i robiło z tego fyrlok. Ja takiej nazwy nie znałam. U mnie mówiło się na to urządzenie kręciołek. Poza tym, nie widziałam wcześniej takiego robionego. Kiedyś, w tajemnicy przede mną, wykonał taki. Dostałam go w prezencie. Ucieszyłam się bardzo. S. wtedy wpadł na pomysł, żeby co roku robić i kolekcjonować roczniki. Niestety do tej pory zrobił tylko ten jeden, za to w piwnicy jest juz mała kolekcja czubków czekająca aż S przejdzie na emeryturę i będzie miał czas.

Oczywiście nie używam go do gotowania, bo mi szkoda. Wisi dla ozdoby. A u Was jak się mówiło na to urządzenie?

Zdzieranie farby z kredensu trwa. Używam do tego wypalarki. Farba się topi i śmierdzi okropnie.

Ponieważ pokazałam Wam ten kredens nie mam już wymówki i muszę nad nim pracować.

Pozdrawiam Was serdecznie.

Violcio11

Nadejszła wiekopomna chwila.

2010-01-07T20:25:00.003+01:00

Zabrałam się za remont kredensu. Kupiłam go 6 (słownie sześć-dla tych co sądzą, że się pomyliłam) lat temu! Stał i czekał ....

Dla mojego usprawiedliwienia w tym czasie zajęta byłam remontem domu i miałam ważniejsze sprawy na głowie. Od dwóch lat mam więcej czasu, ale jakoś nie miałam natchnienia. Dzisiaj stał się cud. Rozpoczęłam od zdzierania farby przy pomocy wypalarki.

Roboty przy nim dużo. Farba ciężko schodzi, dużo śladów po kornikach. Mam nadzieję, że nie zabraknie mi zapału.

Spodobał mi się ze względu na te ceramiczne szufladki.

Wyprodukował je nie byle kto, tylko sam "Villeroy & Boch".

Takich wieloletnich projektów mam kilka. Do nich należy rama okienna. Przywiozłam ją wiosną 2002 roku! Pochodzi z domu dziadków, który trochę widać tutaj. Z tego względu nawet taka "nie zrobiona" jest dla mnie wielką pamiątką. Chciałabym ją jednak lepiej wyeksponować.

Początkowo nie bardzo wiedziałam co z nią zrobić. Lustra nie chciałam, bo już takie mam.

W ostateczności wyklarowały mi się dwa pomysły. Mam nadzieję, że jeden z nich zrealizuję w najbliższej pięciolatce.

Trochę szczegółów.

Zwlekanie to niestety moja duża wada. Jak już posprzątam "warsztat" to trudno mi się potem do niego zabrać. W ten sposób maluję już dwa miesiące dwie małe skrzyneczki.

Pozdrawiam Was serdecznie.

Violcio11

Od Alexy i nie tylko.

2010-01-06T21:55:00.001+01:00

W grudniu Alexa organizowała losowanie upominków. Miałam szczęście. Zostałam wylosowana! Wygrałam przepiękne druciaki. Są świetnie wykonane i w rzeczywistości prezentują się o wiele lepiej niż na zdjęciu. Ucieszyłam sie bardzo bo podziwiam wyroby Alexy, a tu niepodziewanie zostałam ich posiadaczką. Od razu wiedziałam gdzie je powieszę.

Wiszą na drzwiach na taras. Ciągle się na nie patrzę i cieszę się. Alexo, dziękuję!!!

Do tego dołączona była piękna kartka w stylu Alexy z życzeniami.

Również od Alexy (jeszcze przed Świętami) dostałam wyróżnienie. Ucieszyłam się bardzo z tej niespodzianki. Alexo jeszcze raz wielkie dzięki!!!

Tym razem chcę je przekazać trochę "innym" blogom i tym, które niedawno odkryłam

ali jej blog jest dyskretny i cichy- mało słów, dużo pięknych zdjęć
Piotrowi Sztukowskiemu- za za odwagę i kreatywną budowę
damurek -ten blog odkryłam kilka dni temu jest wesoły i pisany z lekką ironią
jolad -zdębiałam, gdy zobaczyłam jej sylwestrową sukienkę zrobioną na szydełku w przeciągu 14 dni
Imoen odkryłam niedawno- blog młodej prefekcyjnej pani domu

Na koniec trochę o mężczyznach.

Zgodnie z "przepisami" (ordnung mus zajn) choinka i dekoracje świąteczne są u mnie do Święta Trzech Króli.

Zaczęłam więc sprzątanie. S. na mój widok:

"Co robisz?" zawołał.

"Jak to co? Sprzątam dekoracje." odpowiedziałam.

S. zaskoczony: " Tak wcześnie?"

Ja na to: "Przecież jest Trzech Króli. Zawsze w tym dniu rozbieram choinkę i chowam dekoracje".

"Nie rób tego. Zostaw je jeszcze kilka dni. Jest taka ładna atmosfera w domu." poprosił z błagalną miną.

Dyplomatycznie nie przypomniałam mu jego reakcji, gdy miesiąc temu dekorowałam dom.

"Dobrze, ale tylko do weekendu" zgodziłam się łaskawie.

I kto zrozumie tu mężczyzn?

Pozdrawiam Was serdecznie.
Violcio11

Drobne prezenty.

2009-12-29T23:36:00.002+01:00

Jak już wcześniej pisałam, mój prezent mikołajkowy nie dotarł do Iki. Do tej pory nie wiadomo co się z tą przesyłką stało. Nie chciałam, żeby Ika została bez prezentu. Zrobiłam jeszcze jeden, tym razem

z aniołkami (decoupage) bo widziałam, że dużo ich ma w domu.

Szafka na drobiazgi. Była zielona- pomalowałam ją na biało i trochę postarzyłam.

Już niedługo zobaczę się z rodzicami. Dla taty przygotowałam między innymi nalewkę z dzikiej róży. Pisałam o niej tutaj. Ta czerwona plama to pieczęć z wosku z literką "V". Nie wyszło mi lepsze zdjęcie.

Dla mamy mam album z jej inicjałami. Uszyłam jej wczoraj do tego woreczek.

Nawet udało mi się wyszyć koronę :-).

                             Pozdrawiam Was bardzo serdecznie.


                                  Do siego roku!

                      Violcio11

Przy świątecznym stole.

2009-12-27T13:13:00.000+01:00

Dzisiaj kilka zdjęć naszego wigilijnego stołu- już wspomnienie....

Tuż przed podaniem barszczu.

Pierwszy dzień Świąt. U mamy S. na kawie.

Dzisiejszy wpis ma mało tekstu, ale tak jakoś wyszło.

Pozdrawiam Was serdecznie.

Violcio11

Życzenia

2009-12-24T11:30:00.000+01:00

Wszystkim owiedzającym mojego bloga życzę zdrowych i radosnych Swiąt Bożego Narodzenia.

Niech Nowy Rok przyniesie Wam miłość, pomyślność i spełnienie wszystkich marzeń, a gdy one się spełnią niech dorzuci garść nowych marzeń.

Violcio11

Ostatnia niedziela Adwentu i powitanie zimy

2009-12-21T20:06:00.001+01:00

Nasi znajomi maja piękną działkę położoną bezpośrednio nad rzeką. W czwartą niedzielę Adwentu organizują zawsze ognisko. Przy temperaturze -9 stopni witaliśmy zimę.

Ze względu na temperaturę jedzenie musiało byc w altance.

Sałatki i kiełbaski trzyma się najczęściej w lodówce. My kładliśmy je przy grzejnikach :-).

Przy swiatecznej muzyce i gorącym winie grzaliśmy się przy ognisku.

Dzisiaj rozpoczęłam swiąteczne gotowanie. Uszka i pierogi już gotowe.

Nie wiem jak Wy robicie ciasto na pierogi. Ja kiedyś robiłam je z całego jajka.

Teraz robię wg innego przepisu. Do ciasta daje się tylko żółtko. Pierogi są wtedy miękkie i smaczniejsze.

Poniżej podaję proporcje:

0,5 kg mąki

3 łyżki oliwy

1 jajko - żółtko dajemy do mąki, białko do farszu.

woda, sól

Pozdrawiam Was serdecznie.
Violcio11

I znowu dekoracje.Wyróżnienie.

2009-12-15T22:50:00.003+01:00

W moim szaleństwie dekoracyjnym nie pominęłam łazienki. S. tylko kręcił głową w milczeniu wyraźnie zrezygnowany. Poniżej kilka zdjęć.

Przed domem postawiłam choinki.

No coż, to nie moje ale prezentują sie nieźle. Moja wygląda tak.

W sobotę pisałam kartki. Trochę się nagłówkowałam bo było ich 16. Klika zrobiłam sama. To moje pierwsze.

Od Alexy dostałam wyróżnienie. Bardzo dziekuję. Ucieszyłam się ogromnie.

W takich momentach nigdy nie wiem kogo wyróżnić. Lubię wszystkie blogi. Są dla mnie bardzo inspirujące. Każdy jest inny i każdy ma swój odrębny charakter. Piszą je wspaniałe osoby.

Tym razem chciałabym przekazać wyróżnienie dla:

MariPar
Ity
Iki
Małgośki
Betyjeczki
Penelopy

Pozdrawiam Was serdecznie.

Violcio11

Mikołajki.

2009-12-06T13:15:00.005+01:00

Dzisiaj Mikołajki i rozwiązanie zabawy zorganizowanej przez Dag-esz. Można się pochwalić tym co się dostało i tym co robiłyśmy dla innych. Mój podarek robiła mi Karola. Bardzo się ucieszyłam , gdy otworzyłam paczuszkę. Był w niej wianek i mikołajowe skarpety. Wianek powiesiłam od razu na drzwiach wejściowych. Skarpety zawisły na kominku.

Karola bardzo Ci dziękuję. Strasznie podobają mi się prazenty od Ciebie. Trafiłaś w samo sedno bo brakowało mi tych rzeczy.

Niestety prezent. Który robiłam dla iki jeszcze do niej mnie dotarł :-(. Matrwi mnie to , bo wysłałam dwa tygodnie temu i dawno już powinien do niej dojść. Jestem też trochę na pocztę zła.

Ponieważ ika ma w domu dużo białych dodatków, uszyłam jej białe choinkowe zawieszki i reniferki. Cały czas mam nadzieję, że paczka nie zginęła i jeszcze dojdzie do adresatki.

Od Oli, której prace wstawiam na bloga dostałam piękną serwetę na stół w drobne różyczki. Tu z zawieszką choinkową, takie pokazywała już ita.

Od Ushii doszły do mnie ptaszki ( przesyłka szła tylko 7 dni) i piękna kartka ze wsppaniałymi życzeniami. Ushii dziękuję.

Pozdrawiam Was serdecznie.

Violcio11

Dalej dekoracje.

2009-12-02T17:03:00.001+01:00

Dzisiaj pokazuję Wam dalszy ciąg dekoracji. Tym razem przedpokój. Ten stroik przypomina mi trochę dziewczynkę :-).

W tym roku odkryłam kolor czerwony. Rok temu miałam wszystko na biało.

To gotowce. Bombki z szarego filcu. Bardzo mi się spodobały.

Nie mogło się obejść bez stroika :-). Ofiarą padła jabłonka. Mam nadzieję, że jej nie zaszkodzi takie zimowe obcinanie gałęzi.

To już inna część przedpokoju-schody na piętro. Ta część pozostała biała.

Od sąsiada odgradza nas ogromny żywopłot z żywotników. Mogę więc się na nich wyżywać. Stąd też pełno ich w wazonach.

Na koniec kilka zdjęć z ogrodu. Dzisiaj rano pięknie świeciło słońce, a ogród pokryty był szronem.

Od Małgośki z "low flying angels" dostałam wyróżnienie. Bardzo Ci dziękuję Małgosiu. Ucieszyłam się tym ogromnie. Przekazuję je dalej do wszystkoch blogów które czytam i odwiedzam.

Na koniec wiadomość do Bestyjeczki. Nie wiem dlaczego, ale nie otwiera mi się funkcja komentarzy. Czytam Twojego bloga, ale nie mogę zostawić żadnej wiadomości.

Może Wy wiecie dlaczego?

Pozdrawiam Was serdecznie.

Violcio11

Pierwsza niedziela Adwentu.

2009-11-29T20:33:00.000+01:00

Dzisiaj mamy pierwszą niedzielę Adwentu. Dom jest już udekorowany świątecznie. Robiłam to przez cały piątek i sobotę. Oprócz dekoracji dla siebie, zrobiłam też kilka stroikiów dla znajomych. Nie da się wszystkiego pokazać na raz. Więc dzisiaj tylko część. S. stwierdził, że nawet sklepy nie mają tyle dekoracji co my (??? Jak to rozumieć ? ). Ja z kolei jak już wszystko było gotowe i posprzątane stwierdziłam, że wcale nie mamy za dużo. Poniżej kilka zdjęć. Mały kącik w pokoju stołowym. Ta księga na górze to niemiecka biblia z 1903 roku. Pod spodem stary album. To jest mój "wieniec" adwentowy. W tym roku podłużny. Trochę szczegółów. Jakoś słabo je widać na zdjęciu. W każdą niedzielę Adwentu zapalamy kolejną świeczkę. Robimy to po południu do ciasta, kawy (ja) i herbaty (S.) A to moja masowa produkcja stroików. Kolory były zamawiane przez odbiorców. Ten był dla mamy S.

Nie podoba mi sie jakość zdjęć. Światło lampy odbijało się mocno od świeczek i wyszły jaskrawe. W rzeczywistośći dominowała zieleń choinek.

Trafiła się nawet żywa dekoracja.

Pozdrawiam Was serdecznie w pierwszą niedzielę Adwentu.

Violcio11

Filcaki

2009-11-22T20:00:00.000+01:00

Dzisiaj pokazuję Wam moje wytwory z filcu. Pewnie nigdy nie dostałyby się na bloga, gdyby nie pewna torba, ale o tym trochę dalej. Zimowe kwiatki.

Zarękawki. Te są troche diabelskie w swych kolorach. Takie filcowe zarękawki są bardzo ciepłe.

Te lubię najbardziej. To okrągłe to koraliki, ale jeszcze nie zdążyłam nawlec ich na nitkę.

Chciałam doszyć do nich wstążki, ale teraz sama nie wiem. Jak sądzicie?

A to właśnie ta torba, o której wspomniałam. Jej nie robiłam sama.

Biegłam kilka dni temu z językiem na brodzie przez centrum handlowe. Kątem oka zobaczyłam ją na wystawie. Zahammowałam, aż poszły iskry. “O!!” Zdziwiłam się. "Sąd ona tu?" Tak bardzo mi się spodobala, że bez wahania ją kupiłam. Idealnie pasuje do zarękawników. Dlatego też postanowiłam wszystko Wam pokazać.

Ma takie rozweselające różyczki.

Pozdrawiam Was serdecznie.

Violcio11

Ku pamięci.

2009-11-10T21:10:00.001+01:00

Ponieważ z naszą pamięcią coraz gorzej, zrobiłam nam małą tablicę na najważniejsze zapiski. Powiesiłam ją w przedpokoju, tuż przy wyjściu, więc automatycznie patrzymy na nią.

Była z surowego drewna. Pomalowałam i nakleiłam motyw.

Z bliska.

A to aktualny wdok na mój ogród. Robimy właśnie remont szopki. Kiedyś była ona chlewikiem. Nam służy jako skład narzędzi ogrodowych.

Fachowcy kładą nowy dach. W środku nowa posadzka, ocieplenie i tynki na ściany.

Jeszcze tylko tynk na zewnątrz i będzie wyglądać tak jak dom.

Pozdrawiam Was serdecznie.

Violcio11

Pamiętając o przodkach.

2009-11-03T22:40:00.001+01:00

Nawiązując do minionego dnia Wszystkich Świętych chciałabym napisać o mojej pasji. Otóż od 11 lat badam historię mojej rodziny i zbieram wszelkie informacje. Nad schodami mam małą galerię przodków.

W Zaduszki zapalam im świeczki.

To zbiorowe zdjęcie jest z 1918 roku, natomiast ten po prawej to mój prapradziadek- powstaniec styczniowy.

Na głównym planie dziadek, po lewej babcia, o której często wspominam na blogu. Powyżej (po prawej stronie) ich dziadkowie.

Najbardziej lubię dziadka na tym zdjęciu.

Dom dziadków.

To już ja. Przeglądam stare księgi parafialne. Zwróćcie uwagę na katastrofalny ich stan. Przechowywane są często w wilgotnych piwnicach lub korytarzach. Moje zainteresowanie genealogią zaczęło się nagle, po śmierci dziadka. Moi dzadkowie pochodzą z okolic Sandomierza. Po wojnie odebrano im cały majątek i po prostu wypędzono. Nie wolno im było się osiedlać w odległości mniejszej niż 60 kilometrów. Zamieszkali na Pomorzu. Bacia dość szybko przystosowała się do nowej rzeczywistości, dziadek nie. Jego jedynym życzeniem było zostać pochowanym w grobowcu rodzinnym. 11 lat temu dziadek zmarł. Pochowany został zgodnie z życzeniem. Wtedy po raz pierwszy zobaczyłam okolice z których pochodził. Widziałam ruiny ich dawnego dworku, zniszczony park. Zaczęłam się zastanawiać nad siłą, która ludzi ciągnie do miejsc rodzinnych. Duże wrażenie wywarł na mnie grobowiec i tablica z imionami. Nie znałam nikogo z wymienionych. Koniecznie chciałam się dowiedzieć kim byli. Ta ciekawość trzyma mnie do tej pory.

To są przykłady zapisków w księgach. Często są trudne do odczytania. Po powstaniu styczniowym prowadzono je na tych terenach tylko po rosyjsku.

Przepiękna, oprawiona w skórę księga wieczysta.

Pierwszy wpis z roku 1809.

Często myślę o moich przodkach. Zastanawiam się ile jest z nich we mnie. Rozpisałam się, ale jest to temat na który mogę bez końca pisać.

Pzdrawiam Was serdecznie.

Violcio11

Mała kolekcja filiżanek do espresso.

2009-10-26T21:33:00.000+01:00

Jeszcze nigdy o tym nie pisałam, ale mam ogromną słabość do porcelany. Niejeden psycholog nazwałby to „zaburzonym stosunkiem“. Obojętnie, kocham się w porcelanie i już. Jak zwykle wszyskie zaburzenia w psychice mają swoje podstawy w dzieciństwie. U mnie zaczęło się od podarunku od dziadka. Miałam wtedy może 5 lub 6 lat. Dziadek przywiózł mi z Ćmielowa filiżankę do espresso. Mam ją do tej pory. Oto ona:

Dalej. We wczesnej młodości dodstałam od babci następną ,też ćmielowską, filiżankę po prababce i mały talerzyk (niestety z innego serwisu).

Porcelanie ćmielowskiej będę musiała poświęcić odrębny wpis bo mam do niej szczególny sentyment.

Za następne odpowiadam już sama. Nie są niestety z Ćmielowa.

Poniższa ma nawet numer seryjny. Podobno wyprodukowano ograniczoną ilość.

Bawarska.

Ta z kolei ma ciekawą formę. Stoi na malutkich nóżkach.

Taki mam również serwis do kawy. Porcelana bawarska firmy Seltmann Weiden.

Made in China też nie może brakować w kolekcji :-).

Poustawiałam je na znanej Wam półce.

A to już inna parafia- moje “Klimty”. Pozdrawiam Was serdecznie.

Violcio11

Zabijanie, czyli człowiek musi jeść.

2009-10-25T19:28:00.004+01:00

Dekoracja jest dekoracją ale jeść trzeba, więc postanowiłam dzisiaj ugotować zupę z dyni. Na początek wybrałam tę mniejszą. Nie uwierzycie, ale gdy wbiłam w nią nóż poczułam się jak morderczyni. Nóż wystawał z niej dramatycznie, a spod niego wypływała kropla soku. Ciarki przeszły mi po plecach. Zobaczcie same. Cyż nie wygląda to upiornie?

Z dziwnym uczuciem pastwiłam się nad nią dalej. Poniżej poćwartowane "ciało" i oblepione sokiem narzędzie zbrodni.

Dynia niby mała, ale było tego ponad 2 kg.

Zupa wyszła smaczna. Zajadaliśmy ją już bez wyrzutów sumienia.

A oto przepis: (przy większej ilośći dyni trzeba odpowiednio zmienić proporcje)

500 g miąższu z dyni 1 szalotka 1 łyżka masła 500 ml rosołu 100 ml białego wina 200 ml Crème fraiche lub kwaśnej śmietany sól, pieprz, ingwer do smaku Miąższ pokroić w kostkę. Szalotkę obrać, pokoioić i zeszklić na maśle. Dodać dynię i krótko poddusić. Zalać rosołem. Gdy dynia będzie miękka dodać białe wino i gotować jeszcze 5 min. Zmiksować, przyprawić do smaku i dodać crème fraiche.

Smacznego.

Uwaga dynia i ingwer mają właściwości rozgrzewające, więc po zupie robi się gorąco.

Ja trochę przedobrzyłam z winem i rozgrzało nas na dobre.

Pozdrawiam Was serdecznie.

Violcio11

Ogłoszenia niedzielne.

2009-10-25T07:51:00.010+01:00

Alewe organizuje candy. Do wygrania jest taka oto przepiękna taca.

13ka tez organizuje candy, ale takie utrudnione. Matura potrzebna. A to jest do wygrania:

Od Maliny dostałam pięknego anioła jako wyróżnienie. Bardzo mnie ten fakt ucieszył i zaskoczył. Jak zwykle mam kłopot w przekazaniu tego wyróżnienia dalej. Jest tyle ciekawych i inspirujących blogów.

Wyróżniam więc wszystkie blogi, które odwiedzam. Mam nadzieję, że nikogo nie ominęłam. Atelier Penelopy Biankowe pasje.... black-lady Blog Niedzielny Chata Magoda dom alizee ein Hauch von Patina houseofbabajaga Home Sweet Home Jagodowy zagajnik kazika spotyka secesję Korale Ali Le petit bonheur lowflyingangels marzę, więc jestem Moja Wielka Płyta Moje wygnanko MY NEW HOME Mój dom MÓJ DOM - MOJA OSTOJA Nowy dom w starym stylu OAZA pejzaz-sentymentalny Poszukiwania moje Teatr Dobrych Klimatów ushiilandia Utkane z marzeń W domu u Jagi Wanilla Z Malarstwem na Ty... Z nostalgią w tle... zaklinaczka wnętrz Dag-eSz organizuje świetną zabawę mikołajkową. Szczegóły na jej blogu. Życzę Wam miłej niedzieli i pozdrawiam serdecznie. Violcio11

Afera pogodowa i niespodziewane prezenty.

2009-10-21T21:22:00.002+02:00

Przez cały nasz pobyt w Kołobrzegu mieliśmy sztormową pogodę. Wiało, lało i padał grad. W telewizji mówiono o aferze pogodowej, więc pomyślałam, że nadaje się na tytuł. Poniżej kilka sztormowych zdjęć. Zalewane molo.

Plaży też nie było. Woda zalała ją całkowicie.

To samo miejsce po sztormie.

Tak wyglądła plaża, a raczej jej resztki tuż po sztormie. Można było znaleźć wiele ciekawych rzeczy.

O długich spacerach nad wodą nie było więc mowy. Mnie ten fakt wcale nie martwił. S. zafundował mi bowiem podróż na Mazury. Kupił mi wszystkie tomy! Dzęki niemu przeniosłam sie w świat Gosi, do jej kuchni, przetworów i babskich spraw. Oczywiście na bieżąco opowiadałam S. co się w książce dzieje. Co ciekawsze fragmenty czytałam mu nawet na głos. Gdy przerwa w relacjach była zbyt długa, S. dopytywał się niecierpliwie. Oboje uczestniczyliśmy w tej „wyprawie“.

Potem pojechaliśmy do moich rodziców. Było po domowemu. Mama nakarmiła nas pierogami, kopytkami, ciastami itp. Wyjechaliśmy obładowani przetworami, makaronem własnej roboty i wieloma innymi smakołykami. Dostaliśmy również dynię. Dwa dorodne korbole. (Czy wiecie skąd pochodzi to słowo? Okolice Poznania?) Teraz podoba mi się moja dekoracja.

Na koniec niespodziewany pezent od mojego chrzestnego. Dostałam serwis po Babci!!! To są raczej resztki, ale ogromnie się cieszę!! Piękna przedwojenna porcelana z Ćmielowa.

Niektóre elementy są zniszczone. Podobno gdy dziadkowie zostali po wojnie wyrzuceni ze swojej posiadłości to zakopali ten serwis, ale nie wiem czy to prawda. Mówiła mi o tym bardzo daleka krewna u której widziałam kilka filiżanek i talerzyków z tego serwisu. Swoją drogą ciekawe skąd ona to miała? Więc może to i prawda co mówiła?

Porcelana jest bardo cienka, niestety nie widać tego na zdjęciu. Filiżanki są prawie przeźroczyste, gdy trzyma się je pod światło. Znaczek firmowy.

Na koniec taka mała refleksja. W prezencie zawiozłam mamie serwis obiadowy na sześć osób, z miskami, półmiskami i sosjerką. Bawarska porcelana w kolorze kości słoniowej ze złotym brzegiem. Dla usprawiedliwienia dodam, że nie lubiłam go, a mamie się podobał. Zgodnie więc z różnymi teoriami pozbyłam sie więc starego i wytworzyło się automatycznie miejsce na nowe :-). Po powrocie do domu czekała na nas jeszcze jedna niespodzianka. Na stole stał świeżutki makowiec i karteczka od mamy S. “obiad jest w lodówce”- fantastyczny rosół.

Pozdrawiam Was serdecznie.

Violcio11

Eee, eee były koszule męskie dwie.

2009-10-09T19:09:00.006+02:00

Eee, eee szare bure obydwie. Znowu "pod nożyce" poszły koszule S. Uszyłam z nich woreczki podróżne na buty. Ten mi się nie udał. Aplikacja się strzępi. Nie wiem jak tego uniknąć.

Ten jest na lawendę. To też resztka koszuli.

Ten ładny to już nie mój. To kupiony gotowiec.

Cieszę się bardzo, bo mamy trochę urlopu. Wybieramy się do rodziców. Chcemy też kilka dni spędzić w Kołobrzegu. Lubię to miasto. Nie byłam tam od wiosny i tęsknię już trochę.

Worki na buty udadzą się więc w swoją pierwszą podróż.

Pozdrawiam Was serdecznie.

Violcio11

Leśne łupy.

2009-10-02T08:27:00.000+02:00

Naznosiłam z lasu wszystkiego co się da. W każdym kącie mam teraz jesień. Poniżej pamiątka po babci. Stara etażerka. Talerze nie są oryginalne. Dokupiłam je kiedyś.

Coś dla czarownic. :-). Następna miotła.

Tylko dynie nie są z lasu. Stoją w przedpokoju przy wejściu, ale jakoś mi się nie podobają i nie wiem dlaczego.

Zdążyłam zrobić ten wpis przed wyjściem do pracy, ufff. Efekt bezsenności. Lecę.

Życzę miłego dnia.

Violcio11

Candy u Elisse. Wyróżnienia.

2009-10-01T20:55:00.001+02:00

Elisse organizuje candy. Do wygrania sa przepiękne wianki. Dostałam wyróżnienia od Dag-eSz i od looki. Diękuję Wam bardzo. Zrobiłyście mi wielką niespodziankę. Cieszę się ogromnie.

Wyróżniam następujące blogi: Atelier Penelopy Biankowe pasje.... dom alizee Home Sweet Home Jagodowy zagajnik Korale Ali Le petit bonheur marzę, więc jestem Moja Wielka Płyta Moje wygnanko MY NEW HOME MÓJ DOM - MOJA OSTOJA Nowy dom w starym stylu OAZA Teatr Dobrych Klimatów ushiilandia Utkane z marzeń Wymarzone Miejsce Z Malarstwem na Ty... Z nostalgią w tle... zaklinaczka wnętrz

Violcio11

Podkładki i taca.

2009-09-26T19:55:00.000+02:00

Dzisiaj pokazuję Wam moje najnowsze "dzieło": pokładki pod talerze i tacę. Podkładki zrobione są z płyty mdf. Tacę ozdabiałam kilka lat temu i przestała mi się podobać. Poszła więc też "pod pędzel". Napracowałam się nad tym cały dzień, a S. komentował “staroświeckie”. Mi się podobają i chcę zrobic jeszcze jedną parę w kolorze zielonym.

Pod spodem nakleiłam czarny filc.

Dzisiaj upiekłam jesienne ciasteczka. Są to ciastka dla żółtodziobów z gotowego ciasta francuskiego. Trochę pracy było w wycinaniu. Zrobiłam szablony z papieru, nakładałam na ciasto i wycinałam nożem. A to taca. Było na niej moje stare decoupage. Musiałam najpierw je zeszlifować.

Nastawiłam nalewkę z dzikiej róży. Przepis znalazłam w jakiejś gazecie, wydawał się ciekawy.

500g owoców róży 125g cukru butelka wódki Nastawić na 2-3 tygodnie. Potem przecedzić i wlać do butelki. Leżakować 4 miesiące.

Pozdrawiam Was serdecznie.

Violcio11